WAT HET JE KOST, ALS ER NIKS VERANDERT
Je houdt het nog vol. Een weekend geeft net genoeg lucht om maandag weer fris te beginnen. Maar zodra de eerste vergadering om een lastige beslissing vraagt, of een teamlid met een probleem naar je toe komt, zit je alweer in hetzelfde patroon.
Je neemt het over, sust het weg of stelt je hard op tijdens een overleg, om vervolgens thuis stil te worden tegen wie het dichtst bij je staat. Je legt de lat hoger, werkt door tot het af is en houdt de touwtjes strak in handen, maar genoeg voelt het nooit.
Je merkt wat het met je doet. Je bent sneller geïrriteerd naar je team, kortaf tegen je partner en 's avonds nog bezig met een gesprek dat allang voorbij is.
Ondertussen sta je steeds verder van jezelf af.Wat het zwaarste weegt: niemand ziet wat het je kost, want jij bent degene bij wie het altijd goed lijkt te gaan.
En ergens weet je het al: als dit zo doorgaat, ben je op een dag niet meer de leidinggevende die je wil zijn en ook niet meer de partner, moeder of vriendin die je wil zijn.